Görünürde dört çocuğun bir ceset bulma macerası, ama aslında çocukluğun son demlerine yazılmış bir ağıt. Her biri örselenmiş ailelerden gelen bu çocukların sertliği bir maske; altında kırılgan, sevgiye aç yürekler var. Chris'in dönüşümü (River Phoenix muhteşem) ve Gordie'nin abisiyle olan hikâyesi özellikle dokundu. Final, bütün filmi geriye dönük bir hüzünle kaplıyor: "On iki yaşımdaki gibi arkadaşlarım bir daha hiç olmadı." Argo dili yer yer fazla geldi ama gerçekçiliği için bilinçli bir tercih. Kendimi güvende hissettiren, içe işleyen bir film.